หมึก มิ้น

 บ่ายคล้อยในเดือนกรกฎาคม 2553 รถของคุณพ่อจอดที่หน้าศูนย์ฯ คุณพ่อลงมาพร้อมกับของขวัญที่มีชีวิต 2 ชิ้น ชิ้นเล็กๆ สีดำดิ้นดุกดิ๊ก คุณพ่อบอกว่าเก็บมาจากข้างถนน หน้าม. เกษตร จ.พะเยา มีคนบนดอยอยากจะได้ไปเลี้ยง แต่เห็นว่าถ้าเอาไปอย่างนั้น คงไปรอดแน่ๆ เพราะบนนั้นสุนัขดำ คืออาหารชั้นยอด

คุณพ่อเล่าว่าระหว่างทาง พะเยา-เชียงใหม่ คุณพ่อวางเจ้าตัวน้อยสองตัวนี้ไว้ในแค็บของรถกระบะ พร้อมกับถาดน้ำ เจ้าสองตัวก็นอนนิ่งๆ นอนหลับเงียบๆ แต่พอเกือบจะถึงเชียงใหม่ เจ้าลูกหมาสองตัวร้องงอแง พ่อคิดว่าหิว เอานมให้กิน ก็ไม่กิน เลยลงเอาลงไปฉี่ ปรากฎว่าปวดฉี่ ช่างน่ารักจริงๆๆ ปวดฉี่ก็บอก ไม่ยอมฉี่เรี่ยราด ทั้งที่ยังไม่ได้ฝึก ฉี่เสร็จกลับขึ้นรถก็หลับต่ออย่างง่ายดาย

ลูกหมาตัวน้อย 2 ตัว วิ่งไปมาด้วยความตื่นเต้นและประหลาดใจว่าที่นี่ที่ไหนกัน เขาจะรู้ไหมหนาว่าที่นี่คือบ้านของเขาแล้ว เขาจะไม่ถูกทอดทิ้ง เขาจะมีเจ้าของ และที่ดีไปกว่านั้นคือ เขาจะมีพี่ชายที่ดีที่สุดในโลก (พี่หมู, ลาบาร์ดอ)

ฉันเองก็มีความสุขที่จะได้แบ่งบังความรัก ให้เจ้าตัวน้อยทั้งสองนี้ :)

ฉันเองก็มีความสุขที่จะได้แบ่งบังความรัก ให้เจ้าตัวน้อยทั้งสองนี้ :)